***Case Study

 

สมมุิตินะคับสมมุติ


มีชายหญิงคู่หนึ่งที่รักกันมาก ใครๆต่่่างพากันอิจฉาในความรักของทั้งคู่ แต่โลกนี้ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ ความรักของเขาเช่นกัน ทั้งที่รักกัน แต่ก็มีปัญหาที่แอบซ่อนอยู่ เพราะในวันที่ฝ่ายหนึ่งต้องการความมั่นคงในชีวิตรัก แต่อีกฝ่ายกลับนิ่งเฉย ..เหตุการณ์ต่อไปนี้ ถ้าเป็นคุณๆ จะทำอย่างไร

เหตุการณ์ที่ 1
วันหนึ่ง ชายหนุ่มและหญิงสาวมีนัดทานข้าวเย็นกัน ในร้านบรรยากาศมอๆ มัวๆ กับข้าวเป็นอะไรง่ายๆ หญิงสาวก็พูดว่า

ญ. "นี่ๆ ที่รัก แม่น้องทำกับข้าวอร่อยมากเลยหละ เดี๋ยววันหลังพาไปกินที่บ้านนะ รับรองจะติดใจ " หญิงสาวพูดพร้อมกับทำประกายตาวิ้งๆ ไปที่หนุ่มคนรัก พลางลองสังเกตปฏิกิริยาของเขา ทว่า..ชายหนุ่มไม่ได้พูดตอบอะไร แค่ส่งยิ้มบางๆ กลับมาให้เท่านั้น

เหตุการณ์ที่สอง
หญิงสาวไปงานแต่งงานของเพื่อน ธรรมดาของผู้หญิง เห็นของสวยงาม เห็นคำโปรยซึ้งๆ ก็เริ่มจะคิดจินตนาการถึงงานของตัวเองบ้าง คิดได้ดังนั้น เธอก็ยิ้มแล้วจึงหยิบโทรศัำพท์มาโทรหาคนรัก…
ทว่า เค้าไม่รับสาย..
ไม่เป็นไร….

ส่งเมสเสจไปก็ได้ …
เธอพิมพ์ข้อความ .."ที่รัก แต่งงานกันนะ" กดส่ง –>

ตลอดสองชั่วโมงที่อยู่ในงานแต่งงาน เธอมัวแต่จ้องมองโทรศัพท์ หวังว่ามันจะกระพริบส่งข้อความตอบกลับมาบ้าง แต่ก็ไม่มี ..

เหตุการณ์ที่สาม
คู่รักกำลังเล่น msn — ฝ่ายหญิงเริ่มคุยถึงการวางแผนอนาคตของคนทั้งคู่

ญ — " นี่ ที่รักคับ แต่งงานเมื่อไหร่ ที่รักไม่ต้องทำงานนะ เลี้ยงลูกอยู่บ้านก็พอ"
ช – – "คับ"
ญ – – "แล้วแม่น้องอ่ะ ทำกับข้าวอร่อยอย่างนี้เลย ยกนิ้วๆ ติดใจ อ้วนกลมแน่ๆ เลย "
ช – – " อิ อิ "
ญ. " แม่น้องใจดีนะ ไม่ต้องห่วง "
ช – – "จ้า"

หลังจากนั้น ฝ่ายชายก็เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่น ฝ่ายหญิงก็ได้แต่นั่งถอนใจอยู่หน้าคอม

เช้ามืดวันหนึ่ง หญิงสาวป่วย เธอไม่สบายหนักทีเดียว วินาทีนั้น เธอนึกถึงแต่หน้าแม่และคนรัก เธอตัดสินใจโทรหาแม่ เพราะไม่อยากจะกวนเวลานอน แต่ว่า แม่ของเธอก็ทำอะไรมากไม่ได้ เพราะอยู่ไกลกันเหลือเกิน สุดท้าย เธอต้องเป็นคนปลอบแม่ว่า ไม่เป็นไร อาการดีขึ้นแล้ว ..หลังจากวางสายจากแม่ น้ำตาเธอก็ไหล เป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ ที่เธอรู้สึกว่า เธอจะมีคนรักไปทำไมกันนะ ในเมื่อชีวิตเธอ ก็ไม่ได้ดีขึ้นหรือแย่ลงเลย …ไม่สิ..ทางด้านความรู้สึุก เธอว่ามันแย่ลง เธอหมดศรัทธาในคนรัก จริงอย่างที่เค้าว่า เราจะรู้ว่าใครสำคัญกับเราก็ในเวลาที่เรารู้สึกอ่อนแออย่างที่สุด . เธอตัดสินใจส่งเมสเสจหาคนรัก ว่าเธอไม่สบาย ไม่สบายหนักมากเลย …..ห้าชั่วโมงผ่านไป เป็นเวลาเก้าโมงเช้า ..หญิงสาวในสภาพอดนอน หน้าตาอิดโรยเพราะพิษไข้ นั่งรถแทกซี่ไปโรงพยาบาลโดยลำพัง ตอนนี้ เวลานี้ เธอรู้สึกอ่อนแอมากเหลือเกิน และคนที่เธอรัก ก็ยังไม่โทรมา …. สิบเอ็ดโมง หลังจากตรวจเสร็จ รอรับยา เธอถึงเห็นว่ามีสายเข้า …
"ฮัลโหล ค่ะ "
"ไม่สบายหรอ เป็นไงบ้าง ไหวไหม"
"อยู่โรงพยาบาลค่ะ จะกลับบ้านแล้ว"
"อ๋อ จ้ะ กลับบ้านไหวป่าว ไปรับไหม"
" ไม่เป็นไรค่ะ แทกซี่มีเยอะแยะ"
" อ่อ งั้น กลับบ้านดีๆ กลับไปทานข้าว ทานยา แล้วก็นอนพักนะ เดี๋ยวเย็นๆ พี่โทรหา"

หญิงสาว ..ผุ้ที่ศรัทธาในความรักกำลังถอยลง คิดว่า ถ้าโทรมาแค่นี้ อย่าโทรมาดีกว่า …

ขณะเดียวกัน ในช่วงเวลาที่ศรัทธาของฝ่ายนึงกำลังลดระดับ ก็จะมีตัวแปรอื่นๆเข้ามาเกี่ยวข้อง
"เขา" ในฐานะแฟนเก่า ตัดสินใจทิ้งทุกอย่างเพื่อมาขอเธอคืนดี ถึงแม้ว่าเขาจะเลิกกับเธอไปหลายปี แต่ก็ยังคงติดต่อกันเป็นระยะ ตามประสา ถึงเลิกรัก ก็ใช่ว่าจะเป็นเพื่อนกันไม่ได้ ในวันที่เขาเห็นเธออ่อนแอและสับสน ..ตามประสาพระรองเกาหลี .. เขาก็กลับมา และทำให้เธอรู้ซึ้งถึงคำว่า "รักคนที่เขารักเราดีกว่า"

เขา ผู้ที่ไม่เคยอยู่ในเวลาที่เธอมีความสุข แต่จะมาเป็นที่หนึ่งเสมอในวันที่เธอเป็นทุกข์
เขา คนที่จะเห็นแต่ด้านมืดของหญิงสาว การเหวี่ยง การไม่สบอารมณ์ การสบถสารพัดสัตว์บกออกมา
เขา คือคนที่เดินมาบอกเธอว่า ..ขอโอกาสอีกครั้ง "แต่งงานกันนะ"

วันนี้หญิงสาวเลือกแล้ว ..เหตุการณ์สมมุติเรื่องนี้ ไม่ได้จบตรงที่ คนรักกลับมาขอคืนดี แต่กลายเป็นว่า หญิงสาวตัดสินแต่งงานกับคนรักเก่า เพียงเพื่ออยากรู้สึกว่า "เธออยากมีคนดูแลบ้าง เธอเหนื่อยกับการต้องดูแลคนอื่น คนที่ไม่เคยเห็นค่าเธอเลย"

สุดท้าย ชายหนุ่มก็ไม่เข้าใจว่า้ว่าทำไม จู่ๆ หญิงสาวถึงเดินมาบอกกับเขาว่า
"เราเลิกกันเถอะค่ะ"

ที่มา: http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=moo-owrn&month=29-06-2009&group=4&gblog=81

 
— จากคนหนึ่งถึงอีกคน/ปาน —

คนนึงอยากจะรู้ อีกคนไม่อยากให้ถาม
คนนึงคอยวิ่งไล่ตาม อีกคนก็เดินหนีไป
คนนึงคอยตรงนี้ อีกคนไปอยู่ที่ไหน
คนนึงบอกว่าเหงาใจ อีกคนว่าน่าระอา

คนนึงอยากไปหา อีกคนก็กลับห่างหาย
คนนึงอยากนั่งใกล้ๆ อีกคนไม่ยอมสบตา
คนนึงโทรทุกครั้ง อีกคนไม่เคยโทรหา
คนนึงแบกรักเต็มบ่า อีกคนไม่แคร์อะไร

* คนนึงหาเรื่องคุย อีกคนนึงหาเรื่องวาง
คนนึงทำแทบทุกอย่าง อีกคนไม่เคยสนใจ

** คนนึงคิดถึงกัน อีกคนนึงคิดถึงใคร
ขณะคนนึงรักมากมาย แต่อีกคนทำไมน้อยลง

คนนึงบอกว่ารัก อีกคนไม่อยากจะรู้
คนนึงยังเหมือนเดิมอยู่ อีกคนทำไมเปลี่ยนไป
คนนึงห่วงเสมอ อีกคนนึงห่วงอยู่ไหม
คนนึงยังนั่งร้องไห้ อยากรู้หัวใจอีกคน

 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s