ถ้าวันนั้น…

20081109
 
อินๆ ชอบเพลงนี้จัง ถ้าวันนั้นของน้องดัง ดูมิวสิคแล้ว อืมเนาะ แต่ละเสี้ยววินาที ถ้าเราไม่ตัดสินใจงี้ ตอนนี้จาเป็นงัย  น่าคิด ๆ
 
หลายๆ อย่างที่รู้สึกอาไรมันตัดสินใจให้ตรูเลือกมาทางนี้เนียะ
 
ตอนขึ้น ม.4 ทั้งๆ ที่เพื่อนสนิทก็เลือกเรียนสายศิลป์ทั้งสองคน ทั้ง ๆที่ชอบภาษามากกว่าตัวเลข อะไรดลใจให้ดื้อมาสายวิทย์
ตอนได้โควต้าทันตแพทย์ชนบททำไมไม่เอา 
ตอนเอ็นสถาปัตย์ทำไมไม่ยอมอ่านวิชาอื่นเลย
ตอนสอบข้อเขียนโควต้าลาดกะบังก็ ค. รวด ติดได้งัย
ตอนทำงานคณิตก็มาเพราะไปรับงานพาร์ทไทม์ exhibition เป็นเพื่อนอริศ
 
จู่ ๆ ก็ได้มาเจอ.. ทั้ง ๆที่อีกเดือนเดียวเค้าก็ลาออกแล้ว
จู่ๆ ก็ได้มาเป็นสาวโรงงาน
 
ถ้าตอนนั้นตัดใจไปญี่ปุ่น ..
 
ถ้าแต่ละช่วงชีวิต ตรงไหนมันเปลียนไป อะไรมันจาเปลี่ยนไปม่างไม๊เนียะ  เราจายังได้เจอกันไม๊…
 
==========================
 
อาทิตย์ก่อนนัดกินข้าวกะแขกมา มันไม่ได้ดี๊ด๊า เฮ่ย ๆ ชั้นมีข่าวมาอัพเดท ไรงี้นะ มันกลายเป็นอารมณ์แบบนั่งนิ่ง ๆ ไม่พูดแต่เข้าใจ ปะมาณนั้น เหมือนคนแก่คุยกันไงไม่รุแฮะ
 
ทั้งอุ๋ยกะแขก ตอนนี้ชิวิตยามว่างก็อยู่ที่ฟิตเนส เลี้ยงกล้ามกันคนละลูกสองลูก มีมาปะนามกันด้วย เม๋ คนมันเนื้อเหลวผิดตรงไหน …ก็จาเป็นคนเฉื่อยแฉะยังเงียะ ผิดด้วยหรอ 
ตังส์ไม่มีเฟ้ย
 
นั่งมองดูสองคนนี้แล้ว ชีวิตตัวคนเดียวสบายดีเนาะ ไม่ต้องมีห่วง ไม่ต้องพะวง ไม่ต้องคิดไร ตั้งหน้าตั้งตา ทำงาน เก็บเงิน เที่ยว สบายใจ ทำตัวรวยไว้ก่อนเดี๊ยวอะไรมันตามมาเอง  เหอๆๆ
 
มียอกย้อนถามด้วย เวลาเรามีเรื่องไรไม่คิดอยากจะระบายม่างหรอ โทรไปไม่เคยติด (เหอๆๆ ก็ตั้งใจไม่รับสายใครเลยแล้วมันจาติดได้งัย )ช่วงนี้ขออยู่เงียบๆ คนเดียวซักระยะนะ
 
ตอนเลือกก็เลือกเอง แล้วตอนเป็นไรขึ้นมาจามาหาเหยื่อที่ไหนมารับฟัง ไงคนอื่นเค้าก็ไม่ใช่ตัวเราเค้าตัดสินใจแทนเราไม่ได้อยู่ดี สรุปทุกอย่างมันก็อยู่ที่เรา ไม่เห็นต้องไปทำตัวให้เป็นภาระของคนอื่นเลย เศร้าได้ก็ต้องหายเศร้าได้ นิ่งๆ ซักพักเดี๊ยวความสุขมันก็ผ่านมาเอง ไม่ตายหรอก.. เคยเจอแบบนี้มาแล้ว ปะสบการณ์มันสอนให้มีวิธีจัดการ 
 
วันที่เซ็งจัด ๆ จู่ๆ ลิงน้อยก็โทรมาคุยซะง้าน  ^^
อืม ก็ยังรู้สึกดีนะ ที่เรายังติดต่อกัน ยังคุยกัน พี่บอกว่าอ๊อฟก็ยังเป็นอ๊อฟวันยังค่ำ .. หุหุ ปะโยคนี้เคยได้ยินมากี่รอบแล้วว้า ก็ยังรู้สึกดีนะที่ยังได้ยินปะโยคนี้อีก..
คิดถึงเมื่อก่อนดูเป็นคนมีค่ามากเลยสำหรับคนๆนึง เค้าทำให้เรารู้สึกว่าเรามีค่าจัง  แต่ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเดี๊ยวนี้ทำไมเราทำตัวไม่ค่อยเห็นค่าตัวเองเลย..
 
เหอๆ แต่ละคนไม่เหมือนกัน  เราไม่ควรเอาใครไปเปรียบกับใคร เนาะ ..
 
หนิงชวนไปเรียนโทเศรษฐศาสตร์ที่เกษตร อืม  ถ้าไม่ใช่เกษตรก็คงดีอ่ะนะ ..
 
==================
ขอให้นู๋เคลียร์ปัญหาชีวิตได้เร็วๆ นะ กลับมาแฮ้ปปี้นะ นะ นะ
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s