เหนื่อยๆ

20080419 ส
 
มีเหตุให้ต้องไปเซนทรัลแบบฉุกละหุกอีกและ ง่ะ
 
มันก็น่าคิดแฮะ ปกติใครมานัดเราล่วงหน้าเนียะ เป็นปฎิเสธไปหมด ไม่อยากออกจากบ้าน  แต่ถ้ามาแบบอีก 1 ชั่วโมงเจอกัน เดี๊ยวไปรับตอนนี้เลย ไรเงียะ เป็นอันตกลงทู้กที เหมือนเลือกปฎิบัติเนาะ แต่ป่าวเล้ย  จังหวะนั้นมันคิดไม่ทัน อึ้งไปชั่วขณะเหมือนต้องมนต์ แล้วก็เผลอเออๆ ออๆ ตอบรับง่ายดาย  เหอะๆ  ไมเป็นคนแบบนี้ละเนียะ
 
ไปก็ไม่ได้เดินช็อปนะ ไปนั่งคุยซะมากกว่า  ช่างหาเรื่องมาคุยซะจิงๆ  พี่เค้าก็พยามจะพาเราเดินอ่ะนะ แต่ไอ้เราก็ตัวขี้เกียจฝังลึก ขี้เกียจเดินขอหาที่นั่งคุยได้มะ  เดินได้15 นาที ชวนนั่งคุยซะ 1 ชั่วโมง  แล้วพี่เค้าก็พาเดินไปอีกซะ 10 นาที ปิยนันท์ก้อพามานั่งคุยอีกซะหลายชั่วโมง เหอะๆ ก็ยังทนกันได้
 
ไปนั่งกินนู้ดดี้ เมื่อก่อนอร๊อย อร่อย เดี๊ยวนี้มันไม่อร่อยแล้วแล่ะ ทั้งที่รู้แต่มันอยากกินอ่ะ  คิดถึงบรรยากาศเก่าๆ ร้านเก่า ๆ นานและที่ไม่ได้มา .. ยังไม่อร่อยเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง … ช่างรักษาระดับดีจิงๆ
 
กลับมาก็ 5 โมงกว่าๆ  รู้สึกเฉาๆ แปลกๆ  ออกไปหาผู้คนแล้วทำไมกลับมาเป็นงี้ได้หวา 
ช่วงนี้ไมมันไม่นิ่งเลยอ่ะ  กลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว ทำไมต้องมีไรเข้ามาในชีวิตเรื่อยเลย  ปล่อยให้อยู่นิ่งๆ นาน ๆ ม่างไม่ได้รึงัย
 
ตอนแรกกะว่าจาไปจองตั๋วกลับบ้านด้วย  คิดอีกทีอย่าดีก่า เป็นแบบนี้เดี๊ยวได้พาลชาวบ้านอีก ยิ่งนิสัยไม่ค่อยจาดีอยู่ด้วย
 
โอ๊ยแย่แล้ว ทำไมต้องรับรู้ไรที่ไม่อยากรู้ด้วย
ทำไงมันจาสงบ  ทำไงดี
ปิดสวิทช์ตรงไหนได้เนียะ
โอ๊ย ช่วยด้วย T T
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s