อิ่ม

20080405 ปล่อยปลา
 
เมื่อวานยังสองจิตสองใจอยู่เลย จะกลับบ้านหรือนอนให้อืดอยู่ห้องดี อุส่าหยุดตั้ง 3 วัน ติ๊กต่อกๆ
พอโทรกลับบ้าน อาม้าก็สรุปให้เลย ไม่ต้องกลับหรอก รถเยอะ …
จิงๆ การกลับ ไม่กลับของเราก็ไม่มีใครสนใจอยู่แล้ว แล้วถ้าไม่กลับตลอดไปเลยจะมีใครว่าอะไรไม๊อ่ะ?
 
เช้านี้เลยได้สายโด่งกันทีเดียว โน่น..นนนนน.แน่ะ เจ็ดโมงถึงลุกมาดูข่าว  ได้ตื่นแบบไม่ต้องมีเสียงนาฬิกาปลุก ไม่ต้องผวาแต่เช้านี่มันรุ้สึกดีจิงจิ๊ง
 
สาย ๆ พี่ผึ้งโทรมาบอกว่าพี่อ้อมจาไปปล่อยปลา  ไปป่าว ไปป่าว  โฮะ ๆ จังหวะนี้ มีหรือจาปฎิเสธ แต่เล่นบอกกันล่วงหน้าแบบว่านะ ไม่ให้เตรียมตัวกันอีกและ ใจคอจาไม่ให้ได้สวยออกจากบ้านกันเลยใช่มะเนียะ   แต่นะคนเค้าถูก FTC ฝึกมาดี  " ให้เวลาน้อยแต่ต้องทำให้ได้ " 555 เป็นพนักงานที่นี่ก็สามารถเงียะและ 
 
นัดเจอพี่อ้อมที่คณิตจาได้แวะรับพี่ผึ้งด้วยเลย ดั๊นไปได้เวลาเลิกงานเค้าพอดี เดินทักทายพี่น้องกันตลอดทาง แอบแซวพี่เคไปด้วย " เดี๊ยวนี้ไม่โทรหากันเลยน้าาาาา ^^ "พี่อิ่งก็เมาท์โทรศัพท์นานเหมือนเดิม แต่คุณพิชิตนี่ดิ ทำไมทักเราแปลกๆ " ยังอยู่ที่เดิมอีกหรอ อยู่ทนดีเนาะ " อ๊าว ก็หนูรักของหนูอะเนาะ  เหอๆๆ แต่ในใจคิดว่า "ทีคุณพิชิตยัง ดักดานaward ที่นี่มาตั้ง 10 กว่าปี  ยังจามาเหน็บเค้าอีก "  อย่าดิ กำลังจากลับมาเป็นคนดีแล้ว อย่าดีแตกสิลูก  อืมมาวันนี้ไม่ยักกะเจอลุงแฮะ
 
แวะรับเจ้าบีที่บ้านแล้วก็มุ่งหน้าไปวัดกันเล้ย  เดินทางมากะเค้า เค้าจาพาไปไหนก็ไม่ถามเลยนะ  ขึ้นรถก็มัวแต่เมาท์โน้นเมาท์นี้ คนโน้นไปเมกา คนนั้นไปอินเดีย คนนั้นไปเยอรมัน  ง่ะ  ไมตรูไม่ได้ไปไหนกะเค้าเลยฟะเนียะ  เมาท์ไปอ่านการ์ตูนไป จนรถจอดโน่นแล่ะ เอ๋ ที่นี่ที่ไหน … หา!!! สมุทรปราการ  ช่างสรรหาสถานที่กันซะจิง ๆ มาแวะตลาดหาซื้อปลาก่อนแล้วมากันซะบ่ายคล้อย ปลาหมดตลาด 555
 
เฮ่อ มาถึงวัดจนได้ เย่ๆๆ ตาไวมากเลยเห็นป้ายไรดูหมอๆ  นึกว่ามีรับดูหมอ  ม่ายช่ายแฮะ ล้ำลึกกว่านั้น เค้ารับสอนกันเลยทีเดียว  ง่ะ  หนูอยากดูดวง หนูอยากดูดวง
 
แวะออกไปหาอาหารกินก่อน ตั้งแต่เช้ายังไม่มีอาหารตกถึงท้องเลย ได้กินเตี๋ยวหร่อย ๆ  ไอ้หนุ่ม 2คนที่เสิรฟก็กวนได้ใจ มาเสิรฟชามแรกบอก " ของพี่สาวได้แล้ว" ไงล่ะทีนี้เกี่ยงกันรับเลยทีเดียว 555 ตอนเก็บตังส์เราก็ขำเจ้าบี ขาดอีก 2 บาทมันยังมีหน้าไปขอเค้าลด คนนึงไม่ยอมจ่าย อีกคนนึงก็ไม่ยอมไป เราก็นั่งหัวเราะก๊ากกันอยู่ตรงนั้น อืมเนาะ  มาเล่นไรกันให้ชาวบ้านดูล่ะเนียะ
 
อิ่มละ  ไปทำภารกิจที่ตั้งใจได้
 
"เอ้า นี่ไม่ได้จามาวัดนี้กันหรอ" "ป่าวต้องนั่งเรือข้ามฟากไปอีกวัดนึง"
อืมนะ  โอเคนั่งเรือไป ไปถึงฝั่งอีกวัดนึง

"เอ้า นี่ไม่ได้จามาวัดนี้กันหรอ" "ป่าวต้องนั่งมอไซด์ไปอีกวัดนึง"
อืมนะ เจ้าบี ไมสรรหาวัดได้ใจงี้อ่ะ
 
พี่ผึ้งแอบแซว นี่อยู่บ้านซะมีชั้นไม่ให้ทำไรเลยนะ นี่ถ้ารุ้ว่าชั้นมาลำบากกะแกแถมต้องนั่งมอไซด์ด้วย วันหลังชั้นไม่ได้มาแน่ๆ 555 รสชาติชีวิตน่ะเจ๊
 
เฮ่อ  ในที่สุด!  ถึงซะทีนะบีเอ๊ย  วุ้ยมีตลาดด้วย ได้ปลาสมใจ ปล่อยปลาไหลไป 12 ตัว รู้สึกดีจัง

แวะเข้าไปสักการะและทำบุญในวัด อืมชื่อวัดยังไม่ได้บอกเลยใช่ปะ  วัดนี้คือวัดบางน้ำผึ้งใน เมื่อกี๊ที่ผ่านมาคือวัดบางน้ำผึ้งนอก และวัดแรกที่มาถึงคือวัดบางนานอก

 

อิ่มบุญกันถ้วนทั่วเลย ได้ทำเกือบครบเลยทั้งบริจาคโลงศพ ทำบุญพระประจำวันเกิด ทำบุญฐานบูชาพระพิฆเนศ บุญร่วมสร้างภาพยนตร์เรื่องพระไตรปิฎก  และอีกมากมาย
 
จังหวะนี้มีไรทำหมด แว๊บๆ เคยอ่านเจอที่สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) พรหมรังษีเคยเทศน์ไว้ว่า…
 
" ลูกเอ๋ย ก่อนจะไปเที่ยวขอบารมีหลวงพ่อองค์ใด เจ้าต้องมีทุนของตัวเองคือบารมีของตนลงทุนไปก่อน เมื่อบารมีของเจ้าไม่พอจึงค่อยขอยืมบารมีคนอื่นมาช่วย มิฉะนั้นเจ้าจะเอาตัวไม่รอดเพราะหนี้สินในบุญบารมีที่เที่ยวไปขอยืมมาจนพ้นตัว..เมื่อทำบุญทำกุศลได้บารมีมา ก็ต้องเอาไปผ่อนใช้หนี้เขาจนหมด ไม่มีอะไรเหลือติดตัว แล้วเจ้าจะมีอะไรไว้ในภพหน้า หมั่นสร้างบารมีไว้ แล้วฟ้าดินจะช่วยเจ้าเอง"
 
" เมื่อยังไม่ถึงเวลาเทพเจ้าองก์ใดก็คิดช่วยเจ้าไม่ได้ ครั้นถึงเวลา ทั่วฟ้าจรดดินก็ต้านเจ้าไม่อยู่ เมื่อบุญเจ้าไม่เคยสร้าง จะมีใครที่ไหนมาช่วยเจ้า "
 
อืม ได้ไรอีกอย่าง ปกติเราจะอุทิศส่วนกุศลให้แต่เจ้ากรรมนายเวรเฉยๆ เพิ่งมาอ่านคำอุทิศส่วนกุศลเต็ม ๆ อืมนะ  เจ้าที่ ผีบ้านผีเรือนรวมถึงสัมภเวสีทั้งหลายก้อควรอุทิศให้เค้าด้วย หรือแม้แต่ใครที่เราได้ล่วงเกินไปทั้งกาย วาจา ใจ ทั้งอดีตและปัจจุบัน  ไม่ได้และ  วันหลังต้องตั้งใจอุทิศเต็ม ๆ
 
นั่งเรือข้ามฝั่งกลับ… คิดซะว่านั่งสปี๊ดโบ็ทละกัน  แม่น้ำเจ้าพระยาก็เป็นทะเลซะ  อื้ม เสียงคลื่น  ^^
 
กลับมาแวะทำบุญวัดบางนานอกต่อ ปิดท้ายด้วยการไถ่ชีวิตโค กระบือ แล้วก็เอาฟางไปให้ควายมันกิน ก็มีอยู่หลายตัวอยู่ แต่แว๊บไปเห็นตัวสุดท้าย น้องดำ ยืนเล่นอยู่ตัวเดียว  ให้ตัวนี้ละกัน  แนะตรูคุยกะควายรู้เรื่องด้วยเฟ้ย เรียกก็มา ให้ฟางก็กินง่าย ๆ หรือถูกโฉลกกันอ่ะ เพราะเจ้าบีพยามป้อนให้ 3 รอบไม่ยอมกินนะ  ขอบอก
 
กลับ ๆ ได้เวลากลับซะที แวะกินอีกซักรอบ อาหารที่นี่อาไรก็อร่อยไปหมดเลยแฮะ หรือเราชินกะอาหารไม่หร่อย พอมาเจอที่อื่นเลยหร่อยไปหมด  หุหุ เปรมได้ที่แล้วก็ยาวเลยมุ่งสู่กทม. 
 
แวะส่งบีที่บ้าน ได้ทีน้องชายบีกลับมาแล้ว ไหนขอแอบดูหน้าหน่อยซิ ที่ว่าหวงนักหวงหนาเนียะ ขนาดไหนเชียว  โอ๊ะโอ  น้องโอ น่ารักจัง สมคำร่ำลือ ^^
 
พี่อ้อมมาปล่อยเราทิ้งไว้อนุสาวรีย์ตอนสองทุ่มครึ่ง  กว่าจาถึงบ้านเกือบสี่ท่ม กลับมาทันนั่งดูเดอะสตาร์ติ๊ดนึง ชอบคู่รุจน์กะนัท อะ ก้อนะเราไม่เน้นคุณภาพไร ขอให้ฟังกะดูแล้วอินตามก็พอ คู่น้องแก้มเค้าร้องเพราะแล่ะนะ แต่ดูแล้วไม่อินด้วยนินา 
 
นอนและ
ฝันดีนะค้า
 
✿❀ คิดถึงอีกแล้ว ✿❀
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s