เวลาผ่านไป ผ่านไป

20080323 อา. อากาศมันร้อนได้ใจจิง ๆ
 
ห้องก็ทาสีเสร็จไปเป็นอาทิตย์แล้ว แต่อะไรที่กองๆไว้ป่านนี้ก็ยังไม่ได้เก็บเลย อยู่ไงอยู่งั้น เป็นแม่บ้านแม่เรือนซะจิงจิ๊ง  เฮ่อ เอาวะ  ส-อา นี้จัดการซะหน่อย หุหุ ตั้งใจได้ 10 นาที วอกแวกซะหลายชั่วโมง ^^
 
ภารกิจแรกเลยก็คือการเอาหนังสือมารวม ๆ เป็นกองเดียวกัน แล้วเดี๊ยวว่างๆ (เมื่อไรก็เมื่อนั้นแล่ะ)มานั่งคัดอีกที อันไหนไม่อ่าน ไม่สนใจแล้วว่าจาเอาไปขายซะหน่อย  ตัดใจ ๆ  เบื่อๆ กองหนังสือก็หันมาจัดตู้เสื้อผ้า  ได้เสื้อผ้าไปบริจาคอีกหลายถุงกันเลยทีเดียว กำจัดไม่หมดไม่สิ้นซะที  ไม่ใช่สิ  ต้องบอกว่าตัดใจบริจาคหมดไม่ได้ซะที  ทั้งๆ ที่ก็ไม่ได้ใส่จะเสียดายอะไรก็ไม่รุ  แต่ก้อยังดีที่ตอนนี้ข่มใจไม่ซื้อเพิ่มได้ สู้ๆ
 
เหนื่อย ๆ ร้อน ๆ พอ เลิก นั่งอ่านหนังสือดีก่า
หยิบ Cleo เล่มเก่า ๆมาอ่าน อ่านเจอบทสัมภาษณ์ทาทา ตั้งแต่ปี 49 โน่นก็ได้สาระไปอีกแบบแฮะ
ตัวเรา ทำอะไรที่มีความสุขก็ทำไปเถอะ มันจะมีพลังส่งให้ทำอย่างอื่นต่อได้ ทำตามหัวใจเรา ไม่ต้องทำตามคนอื่นถ้ามันไม่ใช่เรา
(แล้วเราจะรู้ได้ยังไงว่าที่เราทำมันถูกหรือผิด)
มันไม่มีใครถูกไปซะทุกอย่างหรอก บางทีคนเราก็ต้องทำผิดบ้าง เพื่อจะได้รู้ว่าการทำผิดมันดี หรือไม่ดีต่อเรายังไง
(อย่างคนที่ไม่ได้ดังใจเรา จะมองยังไงให้มีความสุข) 
เวลามองคน ถึงเค้าไม่ดีเรื่องนี้ แต่อีกเรื่องเค้าดีกับเรานะ การที่ใครทำดีกับเรา อย่ามองว่ามันเป็นหน้าที่ที่เค้าต้องทำให้เรา ให้เปลี่ยนมุมมองใหม่ ดูสิเค้ายังถามไถ่ทุกข์สุขเรา เค้ายังทำอะไรให้เราอยู่ มันอาจจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ เราต้องหัดมีความสุขกะสิ่งเล็กน้อย ของอย่างนี้ถ้าเราคิดบวก มันก็เป็นบวก ไม่อย่างนั้นอะไรมันก็จะไม่ได้ดังใจเราหมด
 
 
 
มาวกเข้าเรื่องตัวเองดีก่า อาทิตย์ที่ผ่านมา จู่  ๆ มรสุมต่าง ๆ ที่รุม ๆ อยู่บางอย่างมันก็มีทางไปของมัน  หรือจะจิงที่ปัญหาทุกอย่างแก้ได้ เพียงแค่รอเวลา
อย่างเรื่องหอเนี่ยะ ตอนต้นเดือนดิ้นรนแทบตาย เสียน้ำตาเป็นปี๊บ ๆ เพิ่งมาปล่อยวางได้เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเอง โอเค ผู้ใหญ่รังแกฉัน ฉันจะทำใจยอมรับ แต่แล้วจู่ ๆ ก็มีคนยื่นมือเข้ามาช่วยซะงั้น เข้ามาแบบว่าอะไรไปดลใจให้เค้ามาช่วยเราหรอ  ใครชี้ชะตากำหนดไว้หรือเปล่า มันจะบังเอิญขนาดนั้นเลยหรอ ก็แปลกดีเนาะ 
 
แล้วพี่เค้าก็ช่วยเราได้สำเร็จซะด้วย ถ้ารู้ว่าอีกไม่เท่าไรมันจาคลี่คลายได้ด้วยดีอย่างนี้ ที่ผ่านมาใจเราคงไม่ร้อน ไม่เครียดขนาดนั้น ก่อนหน้านี้จะได้ยินคำว่าใจเย็น ๆ ใจเย็นๆ จากตู่บ่อยมาก แต่นะ ใครมันจะไปรู้ว่าเวลาของแต่ละปัญหามันยาวนานแค่ไหน อย่างเรื่องนี้ถือว่าไม่นาน ถ้ารู้ล่วงหน้า รอได้แน่นอน แต่ถ้าบางปัญหามันต้องใช้ระยะเวลายาวนานล่ะ  จะทนรอ จะใจเย็นได้ถึงเมื่อไรกัน
 
ก็คงเหลือบางปัญหาที่รอการตัดสินใจ ระหว่าง  อยากทำอะไรก็ทำ ให้ตัวเองมีความสุข ทำไรก็ทำไปเหอะ กับ สิ้นสุดที่ความเจ็บปวดดีกว่าเจ็บปวดไม่มีวันสิ้นสุด …แล้วเราจะเลือกอะไร
 
เฮ้อ สงสัยอากาศร้อน ไม่มีสมาธิเลย เขียนไรไปละเนียะตรู
ⓛⓞⓥⓔ
ฝันดีจ้ะ
 
 
★★★`• •LOvE YoU• •`★★★
"ตัวเล็กรักโต โตก็รักตัวเล็ก ทำไมโตไม่ยอมบอกรักตัวเล็ก จะรอบอกตอนที่ตัวเล็กตายไปแล้วหรอ  ถึงเวลานั้นโตตะโกนให้ตาย ตัวเล็กก็ไม่ได้ยินที่โตบอกหรอกนะ!! " – จากละครเรื่องเธอคือชีวิต
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s