ย้ายทะเบียนบ้านซะที

20080124 พฤ ลา
 
รู้สึกแปลก ๆ แฮะ  จากที่แอ๊บเป็นเด็กเทพมาได้เกือบ10 ปี ตอนนี้กลายเป็นเด็กปทุมไปและ  ว้า ต่อไปเวลาใครถามก็ตอบว่าเป็นเด็กเทพไม่ได้แล้วจิ   -__-"  แต่ถึงไม่ใช่เด็กเทพก็ยังเป็นเด็กอำเภอเมืองล่ะว้าาาา  อืมนะ  รู้สึกดีขึ้นไม๊เนียะ
 
ทำไมมันรู้สึกอาลัยอาวรณ์ล่ะเนียะ ความหลังกลับมาเป็นฉาก ๆ เลย จำได้ว่าที่ย้ายเข้าบ้านเล็กสมัยโน้นนนนนนนเพราะเล็กบอกว่าจะได้สอบใบขับขี่ได้ง่าย ๆ เราก็ใจง่ายอะเนาะ  อะไรง่าย ๆ เนียะ ชอบนัก
ภาระก็ตกไปอยู่กะเล็กหมดเลย  ต้องเอาชื่อเราเข้าไปเป็นส่วนนึงของบ้าน ต้องสอนขับรถ แล้วยังต้องพาไปสอบอีก ตอนเปลี่ยนบัตรประชาชนก็ต้องพาไป จำได้ว่าชวนกันไปทำบัตรวันไหนไม่ไป ดันไปวันที่ 14 กุมภาอีก ปะหนึ่งว่าจาไปจดทะเบียน เหอะๆๆ  แล้วก็มีอีกที่ทำให้รถเล็กโดนขีดเป็นรอยยาวเฟื้อย  ตัวปัญหาจิง ๆเรา
เวลาผ่านไปเร็วจัง…วันนี้ปิยนันท์ก็ได้ฤกษ์เฉดตัวเองออกจากบ้านเล็กและ  เอาเป็นว่ามาเริ่มต้นความทรงจำกะบ้านใหม่ของเราดีก่าเนาะ เจ้าบ้านคนใหม่
 
ติดต่อราชการนึกว่าจานาน แป๊บเดียวเองแฮะ  เห็นเค้าว่านี่วันนี้คนเยอะแล้วนะ เราก็คิดในใจ..ไหนเคยมีใครบอกมาว่าส่วนใหญ่คนจาเยอะวันจันทร์กะวันศุกร์ไม่ใช่หรอ เราก็อุส่าห์เลี่ยงมาวันนี้ ปิยนันท์แค่คิดนะ แต่มีไอ้หนุ่มหน้ามนอีกคนมันเอาความคิดเรามาถามซะให้เสร็จสรรพ อืม ก็เลยได้รุ้ไปพร้อม ๆ กันว่า เดี๊ยวนี้คนเค้าถือเคล็ดมาเปลี่ยนชื่อวันพฤ. อ้อ  งี้นี่เอง  ไม่ได้อ้อว่าวันหลังจาได้ไม่มา พฤ นะ  แต่อ้อ เพราะว่าวันหลังถ้าเปลี่ยนชื่อจาได้มาพฤ. เอาฤกษ์เอาชัยกันปาย  หุหุ 
 
ติดอีกนิดนึง ตอนทำเอกสารเค้าก็บอกให้เราถือทะเบียนบ้านไปให้ปลัดเซ็นตรงโน้น .. ง่ะ ปลัดมีหน้าที่อย่างเนียะหรอนั่งเซ็นอยู่กะโต๊ะ 1 ตัว และปากกา 1 ด้ามเนียะนะ  ภาพที่เคยคิดไว้จาปะมาณว่าคนเซ็นอยู่ในห้องส่วนตัวมีคนถือเอกสารไปให้ไม่ใช่หรอ  หมดภาพเลย  แล้วคุณปลัดเมืองเลยที่เรารู้จักต้องมานั่งเซ็นแกร็ก ๆ แบบนี้ป่าวว้า  555 คงไม่เนาะ
 
ขากลับแวะไปกินมื้อกลางวันในวัดมะขาม ของกินเพียบ!  เลี้ยงคนพามาซะหน่อย หมดไปแพงมาก 90 บาท เหอะๆ พี่พาอ๊อฟมาคุ้มค่าน้ำมันไม๊เนียะ  ให้เลี้ยงแค่เนียะนะ นี่กดตังส์กะให้พี่ถล่มเป็นฟ่อนเลยนะเนียะ  วันหลังขอโอกาสงาม ๆ เลี้ยงอีกรอบนะเจ้าคะคุณพี่ใจดี ^^ ไม่ได้เจอคุณพี่มานาน คุณพี่ก็ชมให้ชื่นจายซะง้าน  มันขี้โม้ จ้อเก่งจิง ๆ 555 เม๋ ก็ชมกันเกินไป ไม่ใช่ว่าจาคุยเก่งอย่างนี้กะทุกคนซะที่ไหน  เลือกเหมือนกัน
 
ก็ว่างดิทำไงละ ลาทั้งวัน ภารกิจเสร็จสิ้นตั้งแต่ยังไม่เที่ยง  จะไปไหนรอดถ้าไม่ใช่ห้างใกล้บ้าน :P  แวะเอาน้อง i-mobile ไปซ่อมซะหน่อย หมดไปตั้ง 400 ฮือ ๆ ตั้งใจไปทำไรตั้งหลายอย่าง ว่าจะไปหาหมอฟัน ว่าจะไปขอ hi-speed (ซะที ) เจอเสียตังส์ปะเดิมไปซะ  ซีด  กลับบ้านดีก่า ไม่ทำมันละ  บ่น ๆ งี้ก็ได้หนังสือกลับบ้านมาอีกเกือบ 400-  กลับบ้านตัวเบากันไป
 
วันนี้จามีใครคิดถึงม่างไม๊น้า
นู๋น้อยหายเบื่อหรือยัง ขอให้หายเร็ว ๆ นะ นู๋เป็นงี้แล้วป๋าก็พลอยเฉาไปด้วย 
ป๋าช่วยไรไม่ได้เลยจิง ๆหรอเนียะ  
 
.. ฝันดีนะนู๋น้อย..
 
ถึงจะเป็นคนอื่นไปแล้วแต่เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไม่ใช่หรอ 
ทำไมมีไรไม่สบายใจไม่เล่าให้กันฟังแล้ว
เมื่อก่อนเพื่อนคนนี้ไม่ใช่หรอที่รับฟังทุกอย่าง ที่รับฟังทุกเรื่อง…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s